1. Penceraian boleh dipohon kepada mahkamah oleh kedua-dua pihak samaada suami atau isteri. Didalam penceraian biasa(talaq). Sekurang-kurangnya defendant tidak bersetuju untuk bercerai, pemohon hendaklah membuktikan kepada mahkamah melalui keterangan dan bukti yang mencukupi bahawa wujud pecahbelah dalam rumah tangga yang dibina. Sekiranya mahkamah mendapati bahawa penghakiman pihak masih boleh diselamatkan. Mahkamah melantik Jawatan Kuasa pendamai bagi mencari jalan penyelesaian. Walaybagaimanapun, sekiranya mahkamah mendapati sentiasa berlaku perbalahan(shiqaq), Majlis hakim akan dilantik. Pada peringkat ini, sekiranya suami masih enggan menceraikan isteri walaupun setelah melalui proses, jawatan kuasa pendamai mahkamah boleh memberi kuasa kepada Hakim untuk memerintahkan penceraian. 
Proses ini tidak sama dengan permohonan penceraian atas sebab pelanggaran ta\'liq perkahwinan atau fasakh. Hakim dalam kes ini boleh mensabitkan penceraian diantara pihak. Sekiranya dapat dibuktikan bahawa suami melanggar ta\'liq tersebut, alasan-alasan membolehkan fasakh disabitkan. Dalam hal ini, kuasa membatalkan pernikahan pihak-pihak adalah Hakim Mahkamah Syariah.

2. Seorang isteri boleh disabitkan nusyuz oleh Mahkamah sekiranya dia enggan (dengan tidak munasabah) menurut kemahuan atau perintah suaminya. Antaranya, menjauhkan diri daripada suaminya, meninggalkan rumah suaminya, enggan berpindah bersama suaminya. kesan kepada sabitan nusyuz oleh mahkamah ialah isteri tidak berhak mendapat nafkah dalam tempoh nusyuz tersebut. Walaubagaimanapun, isteri tidak lagi menjadi nusyuz selepas sahaja dia bertaubat dan kembali menurut perintah dan kemahuan suaminya.
   Sekiranya isteri enggan menurut perintah dan kemahuan suaminya, walaupun selepas disabitkan nusyuz oleh mahkamah, pihak suami bolehlah memohon perintah tuntutan isteri kembali taat daripada mahkamah.